Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Préface de Daniel Arsand Colette était à la fois casanière et vagabonde, et comment mieux concilier ces penchants contradictoires qu'en déménageant ? Les jours de déménagement commençaient par un véritable tam-tam de guerre et donnaient lieu à une débauche de travaux manuels. Colette et Pauline, sa gouvernante, se tenaient à quatre pour ne pas charrier elles-mêmes les meubles sur leur dos. À cinq heures du soir, le nouvel appartement ressemblait à un chantier où s'amoncelaient les paniers, où boitaient les meubles éprouvés par la migration, où traînait dans tous les coins une paille tenace. Un courant d'air persistant soulevait une poussière qui faisait s'ébrouer bêtes et gens ; ainsi le vent balaie les champs de bataille, un soir de désastre... Colette parle dans Trois... Six... Neuf... de ses déménagements, prétendant ne pas les favoriser et les attribuant à la fatalité.