Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Winkels

Verlanglijstje

Winkels

Verlanglijstje

Zoeken

Volg ons op

140 winkels

Wist je dat er in Vlaanderen voor iedereen een Standaard Boekhandel is binnen een straal van 7 km?

Vind hier een winkel

€ 45,95

+ 91 punten

Levering 2 à 3 weken

Eenvoudig bestellen

Veilig betalen

In januari gratis thuislevering in België (via bpost)

Gratis levering in je Standaard Boekhandel

Omschrijving

In 1905, the year preceding the Iranian Constitutional Revolution, Iranian women and girls were sold by needy peasants to pay their taxes, or taken as booty in a raid by Turkoman tribesmen against a village settlement in Northeast Iran. The telling and retelling of the event became a focus for outage and grievance, contributing to both popular mobilizations against autocracy and a constitutional regime. Indeed, the narration of this event took all of Iran by storm.

Shortly after the opening of a new parliament in 1906, relatives of some of the captive women demanded that the parliament punish those responsible. The newly reconstituted Ministry of Justice investigated the matter and actually tried several people who were alleged to be responsible.

In The Story of the Daughters of Quchan, Afsaneh Najambodi investigates what made this incident more powerful. How did a familiar incident of rural destitution and the story of yet another Turkoman raid became a uniquely outrageous story? Although it captured the Iranian national imagination, this event has been all but forgotten. What does this "amnesia" tell us about the political culture or modern Iran, as well as that country's national memory, and about modernist historiography, as well as that country's national memory, and about modernist historiography in general?