Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Winkels

Verlanglijstje

Winkels

Verlanglijstje

Zoeken

Volg ons op

140 winkels

Wist je dat er in Vlaanderen voor iedereen een Standaard Boekhandel is binnen een straal van 7 km?

Vind hier een winkel

€ 42,45

+ 84 punten

Levertermijn 1 à 4 weken

Eenvoudig bestellen

Veilig betalen

In januari gratis thuislevering in België (via bpost)

Gratis levering in je Standaard Boekhandel

Omschrijving

In the 1930s, a young Samuel Beckett confessed to a friend that he had been living his life according to an 'abject self-referring quietism'. Andy Wimbush argues that 'quietism'--a philosophical and religious attitude of renunciation and will-lessness--is a key to understanding Beckett's artistic vision and the development of his career as a fiction writer from his early novels Dream of Fair to Middling Women and Murphy to late short prose texts such as Stirrings Still and Company. Using Beckett's published and archival material, Still: Samuel Beckett's Quietism shows how Beckett distilled an understanding of quietism from the work of Arthur Schopenhauer, E.M. Cioran, Thomas à Kempis, Fyodor Dostoevsky, and André Gide, before turning it into an aesthetic that would liberate him from the powerful literary traditions of nineteenth-century realism and early twentieth-century high modernism. Quietism, argues Andy Wimbush, was for Beckett a lifelong preoccupation that shaped his perspectives on art, relationships, ethics, and even notions of salvation. But most of all it showed Beckett a way to renounce authorial power and write from a position of impotence, ignorance, and incoherence so as to produce a new kind of fiction that had, in Molloy's words, the 'tranquility of decomposition'.