Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Winkels

Verlanglijstje

Winkels

Verlanglijstje

Zoeken

Volg ons op

140 winkels

Wist je dat er in Vlaanderen voor iedereen een Standaard Boekhandel is binnen een straal van 7 km?

Vind hier een winkel

€ 17,95

+ 35 punten

Levering 1 à 4 weken

Eenvoudig bestellen

Veilig betalen

In januari gratis thuislevering in België (via bpost)

Gratis levering in je Standaard Boekhandel

Omschrijving

Solo con la primera lectura de los poemas de Liu Xia (Pekín, 1961) se impone su peculiar síntesis de habla sencilla y nítida con el extrañamiento que hace sensible lo no dicho −los signos de una gran poeta−. El foco de su escritura está siempre en la vida concreta, en el relieve de los detalles; y su voz, en la que rebrota el secular debate chino entre la lengua literaria y la hablada, tiene la virtud de producir momentos de una intensidad y una agudeza existencial poco comunes. Y es este trabajo de la lengua, nunca efectista, el que trenza las microzonas de que se va haciendo el poema: el predominio del hablar directo y las radicales elipsis, el continuo sincopamiento de la sintaxis y la ausencia de nexos, el vaivén de los cambios de tono, el peso del silencio y el efecto puntual de la ironía o el sarcasmo, las enumeraciones vertiginosas, los cambios de persona gramatical que acercan y alejan el dolor, lo generalizan y singularizan. De este modo, sin ser nunca previsible en sus formas, la resistencia de una tristeza viva, una filosofía práctica de la supervivencia, configuran la lengua-mundo de sillas vacías.Miguel Casado