Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
Gratis thuislevering in België vanaf € 30
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
Gratis thuislevering in België vanaf € 30
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Winkels

Verlanglijstje

Winkels

Verlanglijstje

Zoeken

Volg ons op

140 winkels

Wist je dat er in Vlaanderen voor iedereen een Standaard Boekhandel is binnen een straal van 7 km?

Vind hier een winkel

€ 17,00

+ 34 punten

Verwachte beschikbaarheidsdatum onbekend

Eenvoudig bestellen

Veilig betalen

Gratis thuislevering vanaf € 30 (via bpost)

Gratis levering in je Standaard Boekhandel

Omschrijving

Quand j'ai déménagé de Suisse à Varsovie, je
transportais avec moi des pilules antidouleur - elles
étaient blanc et rouge, comme le drapeau polonais.
Aujourd'hui, un an plus tard, il en reste encore une,
dans cette tablette. Ça n'a donc pas été atrocement
douloureux.

J'ai commencé à dessiner Pilules polonaises de
façon complètement irréfléchie, spontanée et personnelle,
et surtout pour moi-même ; je crois que c'est
ma façon d'apprivoiser ce nouvel environnement.
Pas une thérapie, mais quand même un besoin :
celui de comprendre, et du coup de créer du lien,
de m'attacher, d'aimer.

When I first moved from Switzerland to Warsaw,
I brought some painkillers with me: red and white
ones, just like the Polish flag. One year down the
line, I've still got one left. So I obviously haven't been
in that much pain!

The creation of Pilules polonaises came about
quite spotaneously and was completely unplanned.
It was something personal I did for myself more
than anything and I think it was my way of adapting
to a new environment. I don't mean this in any therapeutic
sense but there was a definite need for me
to do it. I wanted to understand this city, to become
attached to it, to form a relationship with it, to love it.

Pigulki przeciwbólowe towarzyszyly mi w przeprowadzce
ze Szwajcarii do Warszawy - ich bialo-czerwony
kolor jest zupelnie jak flaga Polski.
Do dzis ich nie zuzylam, wiec rok spedzony tutaj nie
byl az tak bolesny.

Zaczelam rysowac Pilules polonaises bez refleksji
o tym, "dlaczego to robie", kompletnie spontanicznie,
intymnie - dla siebie. Mysle, ze na poczatku wlasnie
w ten sposob usilowalam oswoic sie z nowym srodowiskiem.
Ale nie nazwalabym tego terapia, raczej
potrzeba zrozumienia, zbudowania wiezi emocjonalnej
z miejscem, próba zakorzenienia sie i polubienia
swojego nowego otoczenia.