Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
In januari gratis thuislevering in België (via bpost)
Gratis levering in je Standaard Boekhandel
Omschrijving
Les êtres humains préfèrent-ils l'obscurité à la lumière ? L'esclavage à la liberté ? La vie morte à la vie vivante ? Après L'homme sans inconscient, Massimo Recalcati revient avec ce livre pour interroger la clinique psychanalytique dans son rapport aux transformations cruciales de la société contemporaine et à la psychologie des masses. Au centre, ce n'est plus la dimension perverse d'une jouissance néo-libérale qui rejette la Loi, mais le retrait social du sujet, son introversion mélancolique. Le mur apparaît comme le symbole inquiétant de notre temps ; c'est le mur de la fermeture de la vie sur la vie ; c'est la tendance néo-mélancolique à refuser la transcendance de l'existence ; c'est la pulsion sécuritaire qui voudrait transformer la frontière, lieu vital d'échange, en bastion, en barbelé, en port fermé. La silhouette inquiétante de la pulsion de mort, que la psychanalyse après Freud aurait voulu répudier, revient de manière envahissante sur la scène de la vie individuelle et collective.