Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
In januari gratis thuislevering in België (via bpost)
Gratis levering in je Standaard Boekhandel
Omschrijving
Pierre Coran est célèbre de par le monde comme poète pour la jeunesse et fabuliste. Voici en ce livre un autre regard, un autre chemin, celui d’un homme qui écrit à l’aube, au milieu de sa forêt, un peu comme autrefois Lu Yu ou Po Chu Yi, « loin des affaires » et « n’en faisant qu’à sa tête » mais pour une ode à la vie. En souriant, je l’appelle souvent « mon poète chinois ». Ces aubes sont avant tout mosaïques, éclats de sens, courtes fugues, rimes légères, saisons d’écorces comme de peau. Mais nul repli et pas seulement le poème pour « mettre sa nuis sur la table », comme le disait Cocteau. Pierre Coran y voit plutôt « un horizon sans âge dont les ciels se partagent encore au gré des jours à naître ».