Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
L’ami, la mère, la sœur, l’amant… Des gens qui racontent, se racontent, se livrent. Des confessions de ratages, de vies laides, ou ternes, d’envies inassouvies, de non choix, de no future. Ou des constats. Bruts. Un roman choral ou les voix se croisent mais pas les êtres. Ils sont seuls. Même entourés. Leur bocal de vie est presque vide, oui, et pourtant il reste quelque chose, un bruit de fond, une trace qu’on ne peut effacer, des lambeaux qui pourraient s’appeler « humanité » ou « rien ». Le geste de Léo Betti est brut. L’écriture est sèche. Un constat au scalpel. La ponctuation bat au rythme de sa respiration. Le style est sans concession, limpide, violent, dense. L’empreinte d’un réel auteur.