Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Les « vêtus de vent » sont, en Inde, les ascètes errants et nus, qui se sont dépouillés de tout l’inutile et chantent Dieu le long des chemins. À leur image sont les poètes d’aujourd’hui qui, renonçant à tous les artifices du langage, tendent vers la simplicité originelle. Familier des philosophies orientales, Docteur ès lettres, Jean Biès, pour qui l’art poétique est indissociable de la sagesse, est l’un de ces itinérants de l’esprit. Son recueil se veut « moins une suite de poèmes qu’une anthologie de frémissements pris sur le vif, une constellation d’évidences fugaces... », « un bouche à bouche du langage et du silence... » En voulant enfermer l’infini dans l’infime, suspendre la pensée, retrouver le verbe au fond du paradoxe, « miniaturiser l’absolu », ces chansons puisent dans l’essence même du Taoïsme et du Zen, dont elles sont comme un lointain parfum, distillé dans l’obscur des espaces intérieurs.