Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je relevantere communicatie op onze eigen website en relevantere advertenties van Standaard Boekhandel op externe platformen te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Tous les jours, la narratrice prend le car pour se rendre à son travail. Elle est documentaliste, tandis que son mari est photographe de presse. Tous les soirs, elle prend le car pour rentrer en banlieue. Au bureau, elle reçoit les confidences des autres. Chez elle, elle range. Un beau jour, cette vie immuable est bousculée. Une secrétaire a tiré un coup de revolver sur un chef de service, on ferme le bureau plus tôt, la narratrice doit prendre le car à une heure inhabituelle. Cela suffit à la plonger dans l'angoisse. En outre, une petite fourrure de martre qu'elle avait perdue, voici qu'elle l'aperçoit au cou d'une jeune fille... La fermeté de l'écriture, l'art subtilement ironique de Marie-Louise Haumont, que l'on avait déjà remarqués dans Comme ou La journée de Madame Pline, renouvellent complètement la façon de traiter le thème des vies quotidiennes.