Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Le roman policier, fût-il écrit par Balzac ou par Dostoïevski, a mauvaise réputation. Il passe pour relâché dans son écriture, et superficiel dans sa réflexion. Cependant, en se référant à Poë, Borges en a fait l’éloge. C’est qu’il tenait les personnages pour des pions sur un échiquier, et le crime était une péripétie sans passé.
Puis vint Hammett. Le roman policier (et noir) eut le souci d’évoquer la société inégalitaire et violente. Dès qu’il y eut des victimes à ce jeu, la question se posa : le mal est-il inné ? Alors, de purement intellectuel et décharné qu’il était à l’origine, le roman noir est devenu métaphysique. Il met en scène des éléments de notre mémoire, personnelle, sociale, ancestrale. Il décrit un combat d’égaux symboliques, l’Agneau et le Tigre, comme les faisait déjà s’affronter William Blake.