Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
La notion de progrès constitue une idée à la fois centrale et aporétique dans l'uvre de Victor Hugo. L'histoire hugolienne qui est pensée comme une affirmation du droit, implique le progrès, une « troublante collaboration du mal et du bien ». Pour affirmer ce progrès, Hugo postule la relation de l'art et de la science, n'hésitant pas à les éclairer l'un par l'autre. Pour Hugo, le « Progrès » suppose un Dieu et une essence et il s'ajoute, après « Avenir, Humanité, Liberté, Égalité », à l'énumération de ces mots extraordinaires qui composent le « verbe divin ». Alors même que l'histoire semble enregistrer le recul du droit, ce livre, dialogue entre un chercheur et un artiste, nous permet de retrouver un Victor Hugo « vivant » et par le théâtre et son interprète, pourrait nous inciter à réfléchir sur les interrogations de notre époque...