Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
C'était mieux avant. Je ne voudrais pas passer pour un réactionnaire ou pour un nostalgique, mais je le dis comme je le pense?: « C'était mieux avant. » Parce qu'avant on avait le droit de boire tout ce qu'on voulait, c'était normal, c'était culturel, et tout allait bien, on était heureux, on était même joyeux, entreprenants, on n'avait peur de rien, on se lançait sans réfléchir dans des projets qu'on n'aurait même pas osé imaginer à jeun.
À chaque élection, on nous promet des lendemains qui chantent, alors qu'hier sonnait déjà très bien et qu'on n'avait aucune honte à cultiver son jardin en l'arrosant sans compter. Il est temps qu'une voix s'élève enfin pour nous remettre les pendules à l'heure d'été et les verres à leur place sur le comptoir. C'était mieux avant ? La preuve avec ce vibrant monologue de l'un des personnages les plus tremblants d'émotion de Franz Bartelt.