Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
À qui revient l’étude rationnelle de la littérature? C’est la question brutale que pose cet ouvrage. Aux littéraires, répond l’Université. À la sociologie, rétorquent deux grands sociologues, Pierre Bourdieu et Bernard Lahire. Historienne non moins réputée, Mona Ozouf n’avance aucune revendication territoriale. Mais en voulant montrer que le roman est au XIXe siècle le meilleur témoin du conflit central entre Ancien Régime et principes modernes, elle pourrait laisser croire à une hégémonie historiographique. L’enjeu est donc ici de savoir ce que valent ces trois contributions majeures à une approche raisonnée de la littérature romanesque des deux derniers siècles. Plus largement et du point de vue de deux littéraires, l’ouvrage aide à ouvrir un franc débat autour de cette interrogation: qu’est-ce, au juste, que la critique littéraire méthodique ?