Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Un jeune homme recherche le père qu'il n'a pas connu : en douze mots, voilà résumée l'action des douze chapitres qui composent ce roman. La Chantepleure c'est aussi, et peut-être d'abord, la chronique au quotidien des humeurs d'un village normand, au cœur d'un pays moussu, ombreux et secret que je connais bien. Julien Bréaux, c'est moi. Et Gabriel Rocques, ce menteur qui rêve d'écrire, c'est encore moi. Et Gustave et Germaine Cruchalot, les épiciers. Et Magloire, le patron de la Gazette du Bocage et Arsène, ce cochon d'aubergiste, et le comte de Bois-la-Croix, et la veuve Blondine à sa fenêtre, et Catherine, Irène, Jeanne, Fortunat, c'est toujours moi. Je suis même le chien. Sauf l'histoire, je n'ai rien inventé. Je plaide coupable. Alors, au diable les prières d'insérer postiches qui vous collent les moustaches de Flaubert, vous font la cheville de Colette ou vous déclarent cousin de Cendrars par la main gauche. Je jure que La Chantepleure est mon premier roman, et qu'il est fait des petits riens de l'existence : j'y parle de moi comme personne. Et de la mort, comme tout le monde.