Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Quel rapport entre la biopolitique et le cinéma ? La biopolitique, méthode d'analyse du pouvoir mise en place par Michel Foucault, n'a jamais vraiment été mise à contribution dans les analyses cinématographiques. Le film de Michael Anderson, L'Age de cristal est un parfait exemple de proposition biopolitique. C'est la gouvernementalité d'un nouveau genre, celle de dômes post-démocratiques capables d'assurer une vie « parfaite ». Mais est-elle une « vie bonne » ? Ce livre raconte comment nous sommes entrés dans les dômes de cristal à notre insu. Pouvons-nous en sortir ?