Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Winkels

Verlanglijstje

Winkels

Verlanglijstje

Zoeken

Volg ons op

140 winkels

Wist je dat er in Vlaanderen voor iedereen een Standaard Boekhandel is binnen een straal van 7 km?

Vind hier een winkel

€ 18,45

+ 36 punten

Levering 1 à 2 weken

Eenvoudig bestellen

Veilig betalen

In januari gratis thuislevering in België (via bpost)

Gratis levering in je Standaard Boekhandel

Omschrijving

You could consider Kate Bush's The Dreaming to be her finest moment, depending on whether you value the rejection of compromise and see that as a sign of authenticity. Or, you may see her Hounds of Love - equal-parts artful and accessible - as the benchmark for artistic integrity meeting commercial success: a slippery and completely unpredictable schizoid beast at the best of times. As much as The Dreaming seems to be viewed as Bush's most difficult record to consume, it's easy to forget that it was a top 20 album in multiple countries. In reality, it has a beautiful simplicity, if only for its intention to exist for its own sake - as they say, 'It is what it is', and the rest is up to the listener. And what it is, is perhaps one of rock's most pure examples of a musician doing their thing, simultaneously (and conveniently) operating at the top of their game, and not sweating the resulting views of others. That recipe transcends genre, and even field itself. Ultimately, The Dreaming is just art - music, yes, but I suggest it crosses the line into sculpture. You can walk around it, try to decipher it, and still be stumped. Isn't that how art is supposed to be?