Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Om het verlies van mensen die hem bijzonder dierbaar waren draaglijker te maken, had Hermann Hesse de gewoonte, zodra hij bericht kreeg van hun overlijden en de pijn het hevigst was, zijn herinneringen aan de overledenen op te schrijven. Voor hem was een van de belangrijkste functies van literatuur het vergankelijke in woorden vastleggen, het bewaren van wat geweest is in zo nauwkeurig mogelijke beschrijvingen.
Dergelijke terugblikken, die hij ‘herdenkingspagina’s’ noemde, waren niet alleen een eerbetoon aan de overledenen, maar ook een onderdeel van zijn eigen levensverhaal. Tot de krachtigste van deze aantekeningen behoren de herinneringen aan zijn vijf jaar jongere broer Hans. Hoe het zover kon komen dat Hans op 53-jarige leeftijd zelfmoord pleegde, vertelt Hesse in deze aangrijpende autobiografische vertelling.
Het nawoord schetst de gebeurtenissen zoals ze in andere bronnen zijn vastgelegd en bevat de twee gedichten die Hesse aan zijn broer wijdde.