Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
En 1957 paraît Fin de partie, une drôle de pièce métaphysique dont les personnages principaux se nomment Hamm et Clov : le marteau et le clou ? Car Beckett est irlandais, et il écrit indifféremment en français et en anglais. "Rien n'est plus drôle que le malheur", entend-on dans la pièce. Soit. Mais comment rire après la Seconde Guerre mondiale ? Ouvertures D'une langue à l'autre Perspective 1 Une nouvelle dramaturgie Perspective 2 Références et intertextualité : le "ventriloquisme" beckettien Perspective 3 Faut-il en rire ? Perspective 4 À l'épreuve de la scène Bilans "Signifier ? Nous, signifier !" Pour les classes de terminale.