Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
In januari gratis thuislevering in België (via bpost)
Gratis levering in je Standaard Boekhandel
Omschrijving
Duo ou solo ? Une voix ou deux ? Un chant ou un violoncelle ? Faut-il choisir – ou bien oser la composition à deux, même à distance, même dans le silence imposé d’un confinement ? Voici le fil de ce livre : un dialogue entre Jean-Louis Coatrieux, homme de science et d’écriture, et Albert Bensoussan, traducteur habité par la littérature et la mémoire. Deux parcours, deux âges, deux sensibilités – mais une même volonté de dire, d’écouter, de comprendre. Commencé dans l’isolement du printemps 2020, leur échange se poursuit pendant quatre années, porté par la sincérité du lien et la liberté de ton. Ils parlent du monde et de ses fractures, des lumières de l’enfance, du vertige du temps, des livres, des peurs, des renaissances. Duo solo, deux histoires parmi d’autres, mais racontées à voix haute, dans l’attention à l’autre. C’est aussi un rappel – discret mais essentiel – que le verbe partagé peut encore faire tenir debout.