Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je relevantere communicatie op onze eigen website en relevantere advertenties van Standaard Boekhandel op externe platformen te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
'Hoe Nina Bußmann een setting vol hitte en erotische spanning laat afkoelen tot haar eigen stijl en geluid, is fantastisch. Veel blijft vaag, bijna verzegeld – en leidt toch naar een dreigend nú, waarin onzekerheid leidt tot innerlijke verlamming.' – DEUTSCHLANDFUNK
Een afgelegen vakantiehuis aan de Franse Atlantische kust: hier wil Elena met haar twee kinderen drie zorgeloze weken doorbrengen. Haar man Kolja is thuisgebleven en daarom heeft Elena babysitter Eve en een vriendin van haar dertienjarige dochter Linn meegenomen, Noémie.
Wat begint als een ontspannen vakantie, wordt steeds meer bedreigd, zowel van buitenaf als van binnenuit: uitgedroogde bossen staan in brand, er duiken onverwachte gasten op, conflicten lopen hoog op. Tot overmaat van ramp verdwijnt een van de meisjes.
Drie weken in augustus is een intens kamerspel in de hitte van de zomer. Alles lijkt harmonieus, maar onder het idyllische oppervlak loeren afgronden. Nina Bußmann vertelt dit met grote psychologische scherpzinnigheid en een fijn gevoel voor spanning.
'Bußmann is een meester in psychologisch realisme en virtuoos in het weglaten, waardoor elk glashelder detail gepaard gaat met de doffe spookachtige pijn van het onuitgesprokene.' – DIE ZEIT