Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
In januari gratis thuislevering in België (via bpost)
Gratis levering in je Standaard Boekhandel
Omschrijving
De quelle aube suis-je l'enfant ? De quel pardon suis-je rené ?
Aube et enfance, pardon et renaissance : attentive aux « sources phréatiques du silence », la parole du poète traduit ce mouvement d'effacement du devenir devant l'être qui ne se laisse percevoir que dans la vigilance poétique de l'instant. « Une lenteur prolongée s'immisce dans ces pages, écrit Nathalie Nabert, comme l'atmosphère d'un recueillement. Le poète Gilles Baudry fait paraître à ciel ouvert frère Gilles, moine bénédictin de l'abbaye Saint Gwenolé de Landévennec. Demeure le veilleur nous fait passer du temps humain au temps divin avec la simplicité d'une parole retournée à l'essentiel ». « De quelle aube suis-je l'enfant / De quel pardon suis-je rené ? » demande le poète. Le moine répond moins qu'il n'épelle dans ses poèmes psalmiques le « nom »,
Le seul Sésame Dans nos impasses La seule clé Après avoir perdu jusqu'à l'adresse De notre coeur