Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Mensen met hartritmestoornissen hebben onregelmatigheden in de hartslag, soms met ritmes boven de 200. Bij schrijver Bert Overbeek piekten ze naar 230. Op dat moment stond het zweet op zijn voorhoofd, en had hij het benauwd. Wanneer hij een ritmestoornis had, was het maar het beste om rustig te gaan zitten. Concentreren op een boek of televisie- of radioprogramma was geen optie, werken nog minder en voortdurend tegen zijn omgeving praten over het fenomeen werd steeds ingewikkelder. Hij wilde geen zeurpiet lijken. Overbeek heeft het hele alternatieve circuit doorkruist om af te komen van zijn ritmestoornissen. Hij heeft eetpatronen aangepast, oorzaken opgespoord, methoden uitgeprobeerd die zouden helpen, internet geraadpleegd, maar uiteindelijk hielpen vooral de medicijnen. Hij haatte die medicijnen. Betablokkers maken je sloom en tijdelijk futloos. In dit boek heeft Overbeek zijn ervaringen in een verhaalvorm verwerkt. De lezer krijgt veel informatie over hartritmestoonissen, maar nergens wordt het saai. Overbeek wilde dit zware onderwerp met enige lichtheid behandelen. Met de nodige zelfspot omdat er ook iets te lachen moet blijven.