Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten
Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
In januari gratis thuislevering in België (via bpost)
Gratis levering in je Standaard Boekhandel
Omschrijving
Primero, mis brazos extendidos recorrieron la casa durante toda la tarde. Luego tendieron el inevitable puente hacia la calle. Vinieron a buscarte, traían abrigos de colores chillones, se movían rápido, no apreciaban la tensión de mis brazos, ni la delicadeza del movimiento de la mano dejándote en sus manos. Siempre me dijiste que estaría bien.El sonido de la ambulancia delimita ahora el trayecto. Ya no pienso en nada más, miro mis brazos caídos, ellos reconocen lo inevitable. Sé que volveré solo. En mi cabeza se repite ôI don´t know how you were diverted you were perverted too i don´t know how you were invertedö. Reproduzco el fragmento una vez tras otra. Se añade la imagen de Barthes escribiendo en su diario ôalgunas mañanas son tan tristesö. No es esta frase la que permanece sino la forma con la que dobla el folio, despacio, reconociendo en el gesto la ausencia. Desliza los dedos, aguantando en la garganta las palabras que se agolpan sin poder evitarlo. Si al menos alguien pudiera contenerlas. Termina escribiéndolas en una mezcla de negación y alivio. Desplaza después la cuartilla para evitar leerlas. La coloca debajo de algunas carpetas o en un cajón, intentando no recordar dónde la deja. La fuerza de lo doméstico se desvanece.Ya no siento las rodadas, las alarmas se detienen