Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Bedankt voor het vertrouwen het afgelopen jaar! Om jou te bedanken bieden we GRATIS verzending (in België) aan op alles gedurende de hele maand januari.

Afhalen na 1 uur in een winkel met voorraad
In januari gratis thuislevering in België
Ruim aanbod met 7 miljoen producten

Winkels

Verlanglijstje

Winkels

Verlanglijstje

Zoeken

Volg ons op

140 winkels

Wist je dat er in Vlaanderen voor iedereen een Standaard Boekhandel is binnen een straal van 7 km?

Vind hier een winkel

€ 64,95

+ 129 punten

Levering 2 à 3 weken

Eenvoudig bestellen

Veilig betalen

In januari gratis thuislevering in België (via bpost)

Gratis levering in je Standaard Boekhandel

Omschrijving

When we sing lines in which a fifteenth-century musician uses ethereal polyphony to complain mundanely about money or hoarseness, more than half a millennium melts away. Equally intriguing are moments in which we experience solmization puns. These familiar worries and surprising jests break down temporal distances, humanizing the lives and endeavors of our musical forebears. Yet many instances of self-reference occur within otherwise serious pieces. Are these simply in-jokes, or are there more meaningful messages we risk neglecting if we dismiss them as comic relief? Music historian Jane D. Hatter takes seriously the pervasiveness of these features. Divided into two sections, this study considers pieces with self-referential features in the texts separately from discussions of pieces based on musical self-referential elements. Examining connections between self-referential repertoire from the years 1450-1530 and similar self-referential creations for painters' guilds, reveals musicians' agency in forming the first communities of early modern composers.