Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
'Hé, Suzie. Had je naar gedroomd?' 'M-mama! Waar i-his mama?' Dikke tranen maken geultjes in de gele schmink op haar wangen. 'Mama en papa zijn naar een feestje vanavond, maar ik pas op. Ik heet Fara, weet je nog?' Tussen haar tranen door begint Suzie te knikken. Ze klemt haar beide armen om mijn hals en haar mond is opeens heel dicht bij mijn oor. 'Ik wil niet dat de clown naar me kijkt.' Ze zegt het zo zachtjes dat ik haar bijna niet versta. Mijn buik trekt zich samen. 'Wat?' 'De clown,' fluistert Suzie. 'Hij stond naast mijn bed.'
Fara past een avondje op de kinderen van de familie Zuiderduin. Ze wonen in een groot, bijna kasteelachtig huis in de luxe villawijk van het dorp. Marnix en Suzie zijn lieve kinderen, ze luisteren goed en gaan braaf naar bed. Maar wanneer de stroom uitvalt, Suzie telkens huilend wakker wordt en Fara dingen ziet en hoort die haar een slecht voorgevoel geven, begint ze zich af te vragen of ze deze oppasklus ooit had moeten aannemen…
Van de auteur van De eliminatie en De executie:
'Dat Bakhuis een fan is van Stephen King is goed te merken aan haar verhalen, waarin ze de spanning tot het randje weet op te voeren.' Pjotr van Lenteren