Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je relevantere communicatie op onze eigen website en relevantere advertenties van Standaard Boekhandel op externe platformen te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Elvira Sastre (Segovia, 1992) desde su primer libro de poesía ya dejó patente que es una voz singular dentro de la poesía española de las últimas décadas. Libro tras libro ha confirmado su reconocible personalidad gracias a su capacidad para contagiar sus emociones y por la conmovedora sensibilidad que transmite su poesía. Como narradora es autora de distintas novelas, entre ellas Días sin ti con la que obtuvo el Premio Biblioteca Breve en el año 2019. «Si el primer libro de una autora ha tenido éxito, el segundo suele ser el más difícil de su carrera, el que confirma o desmiente, el que marca si estamos ante un ave de paso o una escritora que merezca una plaza fija en nuestra biblioteca. Con Baluarte, Elvira Sastre demostró que no era flor de un día sino todo lo contrario, algo que han confirmado sus siguientes obras. Aquí están todas sus armas: una capacidad para contar historias que, en este caso, da lugar a una novela subterránea que transcurre por dentro de los poemas; su mezcla de pasión y reflexión en los textos amorosos; la buena puntería para dar en el clavo del aforismo; la militancia en las causas que cree justas y, por encima de todo, la magia de unos versos que ya recordaban a ella, es decir, que ya confirmaban que era dueña de un estilo propio e inconfundible: esa voz suya que tanto nos gusta oír».Benjamín Prado