Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
L’expérience de Georges L. Godeau me semble rare, peut-être unique. Certes, bien des poètes ont su parler d’autres poètes. Mais il s’agit presque toujours de chroniques, ou de commentaires. Georges Godeau devant René Char, c’est autre chose. Son poème, c’est d’abord la lettre d’un vivant à un autre vivant, d’un homme qui a vu un autre homme — et qui parle simplement de la dimension, pour lui, du poète vivant qu’il a rencontré. C’est pourquoi Georges Godeau a su et a pu aller à la rencontre de ce qu’il appelle le palais blanc de la poésie de René Char. Parce qu’entre eux, il y avait différence mais non distance. Georges Mounin (extraits de la postface)