Standaard Boekhandel gebruikt cookies en gelijkaardige technologieën om de website goed te laten werken en je een betere surfervaring te bezorgen.
Hieronder kan je kiezen welke cookies je wilt inschakelen:
Technische en functionele cookies
Deze cookies zijn essentieel om de website goed te laten functioneren, en laten je toe om bijvoorbeeld in te loggen. Je kan deze cookies niet uitschakelen.
Analytische cookies
Deze cookies verzamelen anonieme informatie over het gebruik van onze website. Op die manier kunnen we de website beter afstemmen op de behoeften van de gebruikers.
Marketingcookies
Deze cookies delen je gedrag op onze website met externe partijen, zodat je op externe platformen relevantere advertenties van Standaard Boekhandel te zien krijgt.
Je kan maximaal 250 producten tegelijk aan je winkelmandje toevoegen. Verwijdere enkele producten uit je winkelmandje, of splits je bestelling op in meerdere bestellingen.
Le bourru Francis Cover est un tendre. C’est par timidité, aussi, qu’il a l’audace de provoquer ; c’est par pudeur et sensibilité qu’il livre ses propos « en les souhaitant... à prendre ou à laisser » ! — sa devise. Journaliste, improvisateur — poète aussi — homme de radio, cent un pour cent, la concision lui est familière. La chanson, pour lui, est une chronique, promptement conçue, vivement exprimée. Mais comme ce serait bien, si telle agilité avait une réception aussi vive, près des interprètes. Telle est la raison de ce recueil — que Francis Cover ne voulait pas nous donner. Les chanteurs demandent des textes ; les musiciens en cherchent, le public en exige, de plus en plus. Ces quelques pages sont « à prendre... », à chanter. De quoi « laisser » rêveur le sceptique Francis Cover.